Geschreven door: Thom Spohr, deelnemer Pioneers Programme
Na 8 maanden van wekelijkse ontmoetingen, brainstormsessies en workshops hebben Brabantse jongeren afgelopen week, in samenwerking met BreakFree Films, hun zelfbedachte shortfilm opgenomen. De groep werkte nauw samen met professionals in alle departementen om hun idee werkelijkheid te maken, als onderdeel van het Pioneers Programme.
Vanaf september/oktober 2025 komen jonge filmmakers (tussen de 15 en 25 jaar) twee keer per week samen om hun passie voor film om te zetten in een volwaardige productie. Na de audities in januari 2026 werd iedere pioneer ingedeeld in een departement, met een professional als hoofd. Van regie tot art en van productie tot licht: iedereen droeg zijn steentje bij om het best mogelijke eindresultaat te realiseren.
Voorbereidingen
De film werd opgenomen in een oud klooster in Sint-Michielsgestel, waar maandag 16 en dinsdag 17 maart volledig in het teken stonden van de voorbereidingen. Het licht- en art departement waren druk bezig om alles klaar te maken voor de eerste draaidag. Het productieteam was ondertussen haastig op zoek naar figuranten en ging langs scholen om te flyeren. Tegelijkertijd werkten make-up en styling hard om ervoor te zorgen dat iedereen er perfect uitzag voor de camera. Tussen alle werkzaamheden door werd er ook gerepeteerd en zorgde de regie ervoor dat de acteurs zo goed mogelijk werden begeleid.
De eerste draaidag
Dankzij het harde werk van zowel de pioneers als de professionals was op woensdag 18 maart alles klaar voor het echte werk. “Nu gaat het dan echt beginnen”, dacht ik bij mezelf. Al het werk en de tijd die we in de film hadden gestoken, zouden nu tot leven komen. Terwijl de eerste scènes werden opgenomen, was het de taak van styling, make-up en het productieteam om de dertig figuranten op tijd klaar te stomen voor de feestscènes.
Stipt op tijd was de hele crew gereed. Iedereen werd naar de set geleid, waar de regie hen op hun plek zette en uitleg gaf over wat de figuratie en acteurs te wachten stond. De rest van de dag stond in het teken van de feestscènes. Hoewel het hard werken was en voor velen hun eerste dag op een echte filmset, verliep deze langverwachte draaidag dankzij ieders inzet zo soepel mogelijk.
“Dag 1 is een wrap,” riep de regisseur om 19:00 uur. Na een luid applaus voor iedereen op de set konden we trots een punt zetten achter het begin van onze film.
Van collega’s naar vrienden
De succesvolle start betekende niet het einde van de zenuwen. Op de tweede draaidag verschenen acteurs Tim Haars, Guido Pollemans en Jennifer Evenhuis op set. Zij kwamen langs voor hun scènes. Het productieteam was al vroeg aanwezig om iedereen te ontvangen en in goede banen te leiden.
Op de set staan met mensen naar wie je al je hele leven opkijkt, was bijzonder en leerzaam. Dat deze drukbezette acteurs tijd hadden vrijgemaakt om mee te spelen in onze film, was van grote waarde voor iedereen. We hebben veel van hen geleerd, en vooral Tim Haars was nauw betrokken bij het hele traject. Om onze dankbaarheid te tonen, schreef iedereen een kaart en kregen de acteurs een kleinigheidje mee.
Het mooiste van de tweede draaidag was echter om te zien hoe iedereen loskwam. Voor velen was dit een nieuwe ervaring en iedereen wilde zijn beste kant laten zien, wat soms voor wat spanning zorgde. Hoewel de pioneers al een hechte groep vormden, verdween vanaf dag twee ook de afstand tussen hen en de professionals. Iedereen werd losser, liet meer van zichzelf zien en de crew groeide uit tot één hechte groep, vol liefde, waardering en respect.
Een bitterzoet einde
Na een intensieve week kwam het einde in zicht. De laatste draaidag begon op de zolder van het klooster, waar ‘de spiegelkamer’ werd opgenomen: een van de meest uitdagende en emotioneel zware scènes uit de film. Ondanks de lange dagen die al achter ons lagen, bleef iedereen zich volledig inzetten.
Na de lunch was het tijd voor de laatste scènes. Sommige pioneers hadden eindelijk hun moment voor de camera, terwijl andere departementen druk bezig waren met opruimen. Tijdens de laatste scène wachtte iedereen gespannen op die inmiddels zo bekende woorden. Om 20:00 uur was het zover: “It’s a wrap!”
De hele crew barstte uit in applaus en trots. Ons project, waarin we zoveel werk en liefde hadden gestoken, was werkelijkheid geworden. Maar naast een mooie film hadden we ook iets anders opgebouwd: een bijzonder team. Dagenlang tien uur samen op de set staan had nieuwe vriendschappen gecreëerd en bestaande banden versterkt.
Met het einde van de opnames kwam ook een einde aan het dagelijkse samenwerken, lunchen en lachen. Tranen van trots, blijdschap maar ook verdriet vloeiden rijkelijk, bij mij en bij vele anderen. Iedereen omhelsde elkaar. Dit waren niet zomaar draaidagen, maar een week om nooit te vergeten en een ervaring die relaties heeft gevormd voor het leven.
